Bazı insanlar sanki doğuştan ne yapacağını biliyormuş gibi görünür.
Sanki hayat onların önüne yolu sermiştir: hedef belli, motivasyon yüksek, özgüven tam.
Ama gerçek genelde böyle değildir.
Gerçek şu:
Çoğumuz bir gün uyanıp “Benim amacım şu” diye aydınlanmayız.
Amaç bir anda bulunmaz.
Amaç inşa edilir.
Ve bu inşa süreci üç temel güçle büyür:
- Amaç (neden yaşıyorum?)
- Tutku (bunu yaparken içimde ne yanıyor?)
- Azim / Grit (zorla karşılaşınca nasıl devam ediyorum?)
Bu yazı bir motivasyon yazısı değil.
Bu yazı “kendini kandırmadan kendini görme” yazısı.
Eğer gerçekten hazır olursan, bu yazıyı bitirdiğinde şunu fark edebilirsin:
“Benim içimde bir şey var. Ve ben onu ciddiye almaya başlıyorum.”
1) Amaç: Seni Sabah Yataktan Kaldıran Şey
Amaç, süslü bir cümle değildir.
Amaç bir “kariyer sloganı” da değildir.
Amaç şudur:
“Ben bu hayatta neye katkı sunmak istiyorum?”
Amaç, sadece “başarmak” değildir.
Sadece “para kazanmak” da değildir.
Bunlar sonuçtur. Amaç, senin insanlara ve hayata verdiğin cevapların ya da nedenlerindir.
Kendini test et:
Aşağıdaki soruyu dürüstçe cevapla: “Kimlerin hangi problemine dokunmak beni iyi hissettiriyor?”
Örnekler:
- İnsanlara yön buldurmak
- Bir şeyi basitleştirip anlaşılır hale getirmek
- Geliştirmek, iyileştirmek
- Tasarlamak, üretmek
- Düzeni kurmak
- Adalet sağlamak
Amaç, çoğu zaman “yetenek” ile değil değer ile başlar.
Çünkü seni uzun vadede ayakta tutan şey “gücün” değil, “anlamın”dır.
“Neden bunu yapmak istiyorsun? ya da Sana mı düştü bu işi yapmak” sorduğumda içinde duysula bir şey hissediyorsan iyi ama hissetmiyorsan amacın daha olgunlaşmamış demektir.
2) Tutku: Seni Kendinden Geçiren Şey (Ama Dikkat)
Tutku çoğu insanın sandığı gibi “çok istemek” değildir. Çünkü güçlü istemek bazen sadece hevestir.
Tutku daha derin bir şeydir:
“Bu şeyi yaparken ben kendim oluyorum.”
Tutku, bazen sessizdir.
Gösterişe ihtiyacı yoktur.
Başkasına anlatmak zorunda kalmaz.
Tutku, içeride bir yerden “tamam” dedirtir.
Ama burada kritik bir ayrım var:
Tutku mu, kaçış mı?
Bazı şeyleri tutkuyla değil, kaçmak için isteriz.
- Başkası beni beğensin diye
- Boşluğu doldurmak için
- Kendimi kanıtlamak için
- Başarısızlık korkusunu bastırmak için
O yüzden tutkunun gerçek olup olmadığını şu soru gösterir:
“Bunu kimse görmese de yapar mıydım?”
Eğer evetse… orada bir şey var.
3) Azim (Grit): Senin Karakterin Zor Günlerde Ortaya Çıkar
Motivasyon herkeste olur.
Azim herkesin harcı değildir.
Motivasyon “başlatır”.
Azim “bitirir”.
Ve burada gri bir gerçek var:
Hayat, en çok motivasyonun yokken test eder. İnsanların çoğu şu yüzden bıraktı:
- “İçimden gelmedi”
- “Benlik değilmiş”
- “Hevesim kaçtı”
- “Bende yetenek yok”
- “Zaten geç kaldım”
Ama aslında çoğu insanın yaşadığı şey şu:
Hevesin bittiği yerde, yol başlar.
Grit dediğimiz şey tam olarak budur: Uzun vadeli hedefe bağlı kalmak ve zorlanınca da devam etmek.
Grit şu değildir:
- Kafayı kırıp kendini zorlamak
- Kendine acımadan çalışmak
- Duyguları yok saymak
Grit şudur:
Duyguların değişse bile sistemin devam etmesi.
4) Kendini Bulmanın Gerçek Formülü: Aydınlanma Değil Kanıt
Çoğu insan “kendini bulmayı” bir duygu sanıyor. Oysa kendini bulmak bir duygu değil, kanıt biriktirmektir.
Özgüven de böyle oluşur.
Özgüven = “Ben yapabilirim” hissi
Bu his = “Ben daha önce yaptım” kanıtından gelir
Bu yüzden amaç ve tutku tek başına yetmez.
Senin hayatını değiştiren şey şudur: “Küçük adımlar + devam eden disiplin + kanıt birikimi”
5) Mini Egzersiz: 12 Dakikada Kendini Görme Çalışması
Bu egzersizi yazıyı okuduktan sonra hemen yap. Çünkü “sonra yaparım” dediğin şeylerin %90’ı yapılmıyor.
Adım 1: Akış Anları (3 dakika)
Şunları yaz:
“Zamanın nasıl geçtiğini unuttuğum 3 an…”
Örnek:
-
-
- İnsanlara bir şeyi anlatırken
- Yazı yazarken
- Plan yaparken
- Tasarım üretirken
- Bir sorun çözerken
-
Adım 2: Canımı Sıkan Şeyler (3 dakika)
Şunları yaz: “Beni en çok yoran 3 şey…”
Bu negatif gibi görünür ama çok değerlidir.
Çünkü bu sana “uygun olmayan ortamı” söyler.
Adım 3: İçten Gelen Cümle (3 dakika)
Şunu tamamla:
“Ben insanların ________ yaşamasına yardımcı olmak istiyorum.”
Boşluğu doldur.
Sadece bir kelime yazsan bile yeter.
Örnek:
-
-
- netlik
- güven
- cesaret
- huzur
- başarı
- üretkenlik
-
Adım 4: 7 Günlük Kanıt Planı (3 dakika)
Şunu yaz: “7 gün boyunca her gün 20 dakika şu şeyi yapacağım:”
Ve bir cümle ekle: “Bitirince şunu ölçerek anlayacağım:”
Ölçü örnekleri:
-
-
- 7 gün tamamlandı mı?
- 1 içerik çıktı mı?
- 1 kişiyle konuşuldu mu?
- 1 sayfa yazıldı mı?
-
Bu kadar.
İnan bana, hayat “büyük hedeflerle” değil,
küçük kanıtlarla değişir.
6) Eğer Hâlâ “Benim amacım ne?” Diyorsan…
Şunu bil:
Amaç, “bulunacak bir nesne” değil,
“inşa edilecek bir yön”dür.
Ve çoğu insanın amacı şu iki yerde saklıdır:
- En çok hangi konuda sinirleniyorsun?
- En çok hangi konuda insanlara yardım etmek istiyorsun?
Sinirlendiğin şey senin hassasiyetindir.
Hassasiyetin senin değerindir.
Değerin senin amacına dönüşür.
7) Son Söz: Kendi Hayatını Ertelemeyi Bırak
Bazı insanlar hayatta gerçekten parlayacakken kaybolur.
Çünkü sürekli beklerler:
- “Bir gün hazır olunca”
- “Bir gün doğru zaman gelince”
- “Bir gün korkum geçince”
Ama doğru zaman diye bir şey yok.
Sadece şu var:
“Sen başladığında zaman doğru olur.”
Tutku bir kıvılcımsa,
Amaç bir yönse,
Azim o yolu yürüyen ayaklardır.
Ve sen bugün bir adım atarsan,
yarın kendine daha çok saygı duyarsın.
Çünkü insan kendine saygıyı
“düşünerek” değil,
“yaparak” kazanır.
Bitirirken sana tek bir soru:
Eğer başarısız olma ihtimalin olmasaydı…
Bu hayatta neyi denemekten vazgeçmezdin?
Cevabın orada bir yerde.
Ve belki de şu an, kendini ciddiye almanın zamanı.
“Bu yazı sende bir şey uyandırdıysa, 7 gün boyunca her gün 20 dakika tek bir şeye odaklan. Sonra kendine şunu sor: ‘Ben kim oluyorum?’”
